Over de verkiezingen heen

0cMjfHet leek wel het land van belofte. In de aanloop naar de verkiezingen werden we overspoeld met slogans en toekomstbeelden, de ene al rooskleuriger dan de andere. Er zat nogal wat verschil op de programma’s en dat is maar goed ook. Zo konden we als kiezers weloverwogen keuzes maken.

Alle partijen kiezen begrijpelijkerwijze op een of andere manier voor de toekomst. Meer welvaart en welzijn scoorden hoog. En terecht. Minder positief is dat de meeste partijen geen nieuwe ronde in de staatshervorming inplanden. Nochtans is elk dossier communautair geladen. Wie in Vlaanderen een verhoging van de welvaart en het welzijn wil, moet daartoe de hefbomen voorzien. Zo niet, blijft het aanmodderen.

Zolang belangrijke materies zoals de sociale zekerheid overwegend op Belgisch niveau blijven, raak je geen fundamentele stap vooruit. De Franstaligen zijn echter geen vragende partij. Vanuit een korte termijnvisie zweren zij bij de bestaande toestand met rijkelijke transfers vanuit Vlaanderen. Vooral de Parti Socialiste (PS) overweegt omwille van electorale redenen niet de minste verandering. Zij spint haar garen immers uit de miserie van onfortuinlijke Walen en Brusselaars.

Stilstaan is achteruitgaan. Wie het ernstig meent met Vlaanderens toekomst moet mee aan de Belgische boom durven schudden. Veel vruchten zal dat niet opleveren, want de boom is verdord en vermolmd. Het is tijd voor een fikse snoeibeurt zodat de omringende boompjes van de deelstaten voldoende ruimte krijgen om te kunnen opbloeien. Want op de langere termijn zal ook een Waals beleid op eigen maat vruchten afwerpen. Intussen eist de Europese boom almaar meer plaats op en werpt daarbij al zijn lange schaduw over alles in de omgeving.

De Europese Unie mengt zich in vrijwel alle beleidsdomeinen. Ze neemt beslissingen over de interne markt en handelspolitiek, over landbouw en milieu, over sociale wetgeving en buitenlandse politiek. Door de omzetting in wetten en decreten hebben veel van die beslissingen een directe invloed op ons leven. De Europeanisering verloopt gestaag maar zeker, evenwel te sterk vanuit een ivoren toren zonder voldoende terugkoppeling naar de basis.

Er is sprake van misgroei. Het oorspronkelijke leidmotief van ‘Europa’ als vredesproject verliest almaar meer terrein voor platte commercie en machtspolitiek. Onder meer de vrijmaking van de interne wapenhandel getuigt daarvan. Aan die liberalisering werd geen pacifistisch uitvoerbeleid gekoppeld, getuige de export van allerlei militair materiaal vanuit EU-landen naar onder meer het Midden-Oosten. Europa gaat hoe langer hoe meer de toer op van de andere grote machtsblokken. De vrede is daarmee geenszins gediend.

We zullen dus alert moeten blijven, over de verkiezingen heen.
Voor Vlaanderen en vrede.

Ivo Coninx
Algemeen voorzitter