Nobelprijswinnaar voor de Vrede vraagt respect voor moedertaal

Frederik_de_Klerk_with_Nelson_Mandela_-_World_Economic_Forum_Annual_Meeting_Davos_1992Engels is het Latijn, de lingua franca van onze tijd. Ze was ook voertaal op het International Peace Symposium in Brussel van 4 november, een initiatief van de Vlaamse regering. Spijtig genoeg voorzag die regering geen simultaanvertaling voor anderstaligen. Zelfs het Nederlands, toch de officiële taal van Vlaanderen, werd genegeerd. Nochtans is het Engels hier niet zo ingeburgerd. Het ligt nog vers in het geheugen dat vele hooggeleerde academici buisden voor de Engelse taaltest…

Nobelprijswinnaar en spreker Frederik Willem De Klerk had dat goed begrepen. Zonder omwegen vroeg hij respect voor zijn eigen taal: ‘Mevrouw de moderator, sta me toe dat ik eventjes de regels doorbreek. Ik mag hier, ruim 10.000 km van huis, toch ook eens Afrikaans praten in plaats van Engels? Overigens ben ik toch te gast in een land waar men ook Nederlands praat. Of niet soms?’ De gewezen Zuid-Afrikaanse president en afschaffer van het Apartheidssysteem beseft maar al te goed dat discriminatie meerdere vormen kent dan het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding aanneemt.

Waarom werden de sprekers op het symposium niet in hun moedertaal aan het woord gelaten? Simultaanvertalingen zijn technisch best haalbaar. En ze zouden meer effect sorteren. Om in de woorden te spreken van Nelson Mandela, die andere grote Apartheidsbestrijder met wie De Klerk zijn Nobelprijs deelt: ‘Als je een man spreekt in een taal die hij begrijpt, dan gaat het naar zijn hoofd. Als je hem spreekt in zijn taal, gaat dat naar zijn hart’.