Toespraak VOS 100 jaar IJzerbedevaarten ’75 jaar Hiroshima en Nagasaki’

75 jaar en één maand geleden verloren meer dan 237.000 mensen hun leven toen de atoombommen vielen op Hiroshima en Nagasaki, ofwel onmiddellijk door de hitte, brand en luchtverplaatsingen ofwel door de uitwerking van de radioactieve stralingen die zich kort daarop manifesteerde.

Door de verdere massale ontwikkeling van de kernwapens werd de Mens de incarnatie van de Dood, goed voor de veelvuldige vernietiging van de aarde en het omgevende heelal.

De grote dinosaurussen zijn voor 63 miljoen jaren van de aardbol verdwenen door de inslag van een meteoriet. Wat zal er overblijven van het mensdom na een kernoorlog? Wie zijn de debielen, zij die de kernoorlog ontketenen of zij die weten te overleven?

De kans op overleven bestaat. Daar staat één Japanse notenboom, de  ginkgo biloba of tempelboom of eendenpootboom, die de tragedie overleefde. Zijn nageslacht groeit nu over de hele wereld als symbool voor wereldvrede.

In onze contreien heeft men tijdens de Groote Oorlog alles uit het arsenaal gehaald om een massavernietiging te ontketenen, van gifgas tot granaten, van kogels tot mijnen. Toch heeft men ook de mens in de Westhoek niet klein gekregen. En de boer, hij ploegde voort. Uit de vernietigde vlaktes aan den IJzer rees er hoop. Hoop toen de Vlaamse ontvoogdingsstrijd die zijn wortels kent in de loopgraven niet de kop was ingedrukt, hoop toen een voorganger van de Verenigde Naties, de Volkerenbond, zijn ontstaan kende en hoop toen de eerste IJzerbedevaart plaatsvond.

De menselijke geschiedenisboeken staan vol van gelijkaardige gebeurtenissen. Hoofdstukken uit een bloederig boek waarin men, hoe hard men ook probeert elkaar uit te moorden, daar nooit geheel in slaagt. Het is aan ons, zij die nog leven om deze hoop niet tevergeefs te laten zijn. Het is aan ons om een duidelijk signaal te geven dat het hier stopt. De wapens neer. Godsvrede voor alle volkeren.

Geef een reactie