Toespraak VOS 100 jaar IJzerbedevaarten ‘VOS en IJzerbedevaarten’

Vandaag staan wij als VOS stil bij honderd jaar IJzerbedevaarten. Ooit massabijeenkomsten, waar duizenden en nog eens duizenden Vlamingen verbroederden, allen trouw aan de idealen van het zogenaamde IJzertestament: ‘Nooit meer Oorlog’, ‘Godsvrede’ en ‘Zelfbestuur’. Onze vereniging speelde van bij de start een voortrekkersrol in de organisatie van de bedevaarten naar de graven aan de IJzer, waar de in de strijd gesneuvelde Vlamingen werden herdacht en de aanwezigen zich bezonnen over het toekomstig lot van Vlaanderen.

In augustus 1919 hadden Vlaamse veteranen van het IJzerfront het Verbond der Vlaamse Oud-Strijders gesticht, waarin ze alle Vlaamse soldaten over politieke verschillen heen wilden samenbrengen. Een aantal toegetreden leden – die tijdens de oorlog ook lid waren geweest van de Frontbeweging – waren korte tijd later terug te vinden in het IJzerbedevaartcomité dat begin 1920 werd gesticht met het oog op een herdenkingsplechtigheid aan het graf van de gevallen frontsoldaat en kunstschilder Joe English. Oscar Dambre schreef in 1924, dat de oud-strijders in de korte nasleep van de Eerste Wereldoorlog het plan hadden opgevat om ieder jaar een ‘Vlaamse Volksbedevaart’ naar de IJzergraven in te richten: ‘Het zijn verbroederingsdagen van strijdende levenden met in de strijd gesneuvelden, van grote betekenis voor heden en toekomst van ons verder leven en het lot van Vlaanderen’.  

De bijeenkomst bij het graf van het voornoemde IJzersymbool tijdens het eerste weekend van september 1920 wordt algemeen beschouwd als de eerste IJzerbedevaart. De doelstellingen van Vlaams zelfbestuur en een Vlaanderen, een Europa en een wereld zonder oorlog draagt VOS Vlaamse Vredesvereniging, zoals de bedevaart, na honderd jaar nog steeds hoog in het vaandel. Vandaag inspireert de herinnering aan de bedevaarders doorheen honderd jaar ons om hun engagement verder te zetten.

Geef een reactie