11 novemberherdenking 2018 Kontich (video en tekst)

VOS-VVV. 11-11-2018. 100 jaar Wapenstilstand.

De bijdrage van de VOS-Vlaamse Vredesvereniging Kontich-Waarloos, aan deze bijzondere plechtigheid, bestaat uit twee gedichten en een korte beschouwende tekst voorgedragen door Jeannine Serrien, secretaris van VOS-VVV Kontich-Waarloos.

In 1917 schrijft de Britse pacifistische schrijver-dichter Siegfried Sassoon over de slag bij Passendale. De bloedigste slag uit WO1 maakte, compleet nutteloos, op zowat 3 maanden tijd minstens 600.000 slachtoffers.
Sassoon probeert, compleet in shock door zijn loopgraafervaringen, onder woorden te brengen wat hij meemaakt: hij schetst de rauwe werkelijkheid.

Het 1ste kortgedicht heeft als titel: ‘Aan de oorlogsstokers’

‘Ik ben weer terug uit de hel. Met walgelijke gedachten beladen.
De dood heb ik gezien en de verschrikkingen van de afgrond.
Een vloek zit in mijn hoofd, die nauwelijks uitspreekbaar is.
Ik heb diepe, rode, wonden in mijn hart,
Want ik heb gezien, hoe zij sneuvelden.’

In Het 2de kortgedicht gebruikt Sassoon een Engelse uitdrukking die zoveel betekent als sterven.
Het ten westen gaan van de vele doden, met de ondergaande zon mee,
werd aan het Westfront meer dan zomaar een metafoor!

Gone West:

‘Halfnaakt zakte hij op de grond toen hij het vernam.
Zijn broer, was naar het Westen gegaan.
Van afschuw vervuld door de bloedige oorlog,
Kreunde hij, schreeuwde hij, snikte en stikte hij bijna,
In zijn ongebreideld verdriet.’
Nooit Meer Oorlog.

Dat staat er in Diksmuide in vier talen gebeiteld in de flanken van het Memoriaal van de Vlaamse beweging, de IJzertoren.
Nooit – Meer – Oorlog!

Dat besef, in combinatie met het onderhouden van een paraat historisch bewustzijn, is heel belangrijk om fel en vol afschuw tegenover oorlog te staan.

Na de Eerste Wereldoorlog werd er vandaag, 100 jaar geleden, een Wapenstilstand gesloten, maar het daaropvolgende verdrag van Versailles werd geen vredesverdrag. Dat zou verstrekkende gevolgen hebben, want 22 jaar later in 1940, trof ons de Tweede Wereldoorlog.

Sinds de 8ste mei van 1945 mogen wij terugkijken op een periode van langdurige vrede.
Het bestaan van de Europese Unie heeft ons ongetwijfeld tot nog toe gevrijwaard voor een oorlog in West-Europa.

Volgens de VOS- Vlaamse Vredesvereniging moet deze toestand worden bestendigd. Daarom blijft ijveren voor Vrede en bij uitbreiding voor Wereldvrede, dag in dag uit, een absolute noodzaak!

Wij willen, zovele jaren na datum, de doden van de beide Wereldoorlogen postuum niet meer opdelen in winnaars of verliezers, goeden en slechten, burgers of militairen.
Voor ons zijn zij allen zondermeer oorlogsslachtoffers!

Jaarlijks wordt hier, op deze dag, een doden-appel gelezen.
Mocht dat mogelijk zijn, dan zouden al onze betreurde oorlogsdoden vandaag opstaan uit hun graven om hier bij ons te zijn. Om ons, op 11 november, te waarschuwen:

‘Zij die zich hun geschiedenis niet meer herinneren,
worden veroordeeld die te herbeleven’.

Tekst Marc Vincké
11/11/2018